De besparingen bij De Lijn laten zich ook in Lier en Koningshooikt voelen. Rechtstreekse verbindingen verdwijnen, reizigers moeten vaker overstappen, de reistijd loopt op en tegelijk stijgen de tarieven terwijl de dienstverlening krimpt. Schepen van mobiliteit Ivo Andries stuurde intussen al een open brief naar Vlaams minister Annick De Ridder (N-VA) met een duidelijke boodschap: de besparingen zijn onaanvaardbaar en staan haaks op veilige en vlotte mobiliteit. Maar dan dringt zich een logische vraag op: als de bezorgdheid zó groot is dat ze publiek en richting Vlaams niveau wordt gecommuniceerd, waarom zou de gemeenteraad zich daar dan niet expliciet achter scharen? De stemming over het toegevoegd punt maandag op de gemeenteraad, zou in die zin eigenlijk een formaliteit moeten zijn. Niet omdat het dossier “klein” is, maar precies omdat het groot genoeg is om door élke fractie gedragen te worden.
Wie spreekt er: één schepen of het hele bestuur?
De open brief werd verstuurd door de schepen bevoegd voor mobiliteit. Dat is politiek belangrijk, maar bestuurlijk blijft er een nuance: het college van burgemeester en schepenen is geen optelsom van individuele mandatarissen. Het is een orgaan dat zijn bevoegdheden collectief uitoefent. De interne bevoegdheidsverdeling dient vooral de voorbereiding van dossiers, niet om “individueel beleid” te voeren. Een schepen kan naar buiten treden, maar wie wil dat een signaal aan de Vlaamse regering maximaal gewicht krijgt, maakt dat signaal best ondubbelzinnig. Het toegevoegd punt van fractievoorzitter Ellen Lissens doet precies wat een volwassen gemeenteraad hoort te doen: de bezorgdheden vertalen in een ontwerpbeslissing, zodat Lier met één gemeenschappelijke stem spreekt.
Laat ons niet doen alsof dit partijpolitiek is
Fractievoorzitter Ellen Lissens zal het punt maandag toelichten. Zij maakt er geen geheim van dat ze op een unaniem signaal rekent: “Als een schepen publiek alarm slaat over de afbouw van het openbaar vervoer, dan moet de gemeenteraad dat niet stilzwijgend laten passeren. Dan hoort de raad dat te bevestigen en te versterken.” Volgens Lissens is het net de bedoeling om elke vrijblijvendheid weg te nemen: “Het college is een collegiaal orgaan. Laat ons dan ook collegiaal en democratisch duidelijk maken: dit is niet de zorg van één schepen, dit is de bezorgdheid van het hele lokale bestuur. Minister De Ridder moet niet één stem horen, maar de stem van onze stad. “Dit is geen partijpolitiek. Dit gaat over studenten, werknemers, senioren en gezinnen die elke dag afhankelijk zijn van De Lijn. Wie vandaag zwijgt, aanvaardt morgen de afbouw. Wij rekenen op unanimiteit”.
Fractievoorzitter Ellen Lissens: “Als een schepen publiek alarm slaat over de afbouw van het openbaar vervoer, dan moet de gemeenteraad dat niet stilzwijgend laten passeren. Dan hoort de raad dat te bevestigen en te versterken.”
Maandag: een test van ernst
Vlaams Belang Lier-Koningshooikt is ervan overtuigd dat het besluit unaniem zal worden goedgekeurd. Niet om iemand gelijk te geven, maar om Lier en Koningshooikt het gewicht te geven dat ze verdienen. Wie de impact van de besparingen erkent, kan moeilijk tegenstemmen. En wie écht druk wil zetten op de Vlaamse regering, doet dat best met één stem, zwart op wit.
